Aliasowanie

W przypadku, w którym złączymy dwa strumienie danych operatorem sumy. Pojawi się nowy schemat danych. Do kolejnych wartości tego schematu możemy odwoływać się poprzez nazwę strumienia danych indeksowanych kolejno względem początku schematu.

Możemy jednak użyć też nazw z jakich strumień powstał. Na wartość wskazywać będzie nazwa strumienia wynikowego indeksowana względem początku schematu, jak również nazwa strumienia źródłowego przesunięta względem pozycji złączenia.

Przykład używa kanonicznych deklaracji z całego rozdziału:

DECLARE a BYTE, b INTEGER STREAM core0, 0.1 FILE 'sensor_a.txt'
DECLARE c INTEGER, d FLOAT STREAM core1, 0.2 FILE 'sensor_b.txt'

SELECT merged[0], merged[2], core0[0], core1[0] STREAM merged FROM core0 + core1

Po kompilacji otrzymamy:

$ xretractor -c query.rql

core0(1/10)	sensor_a.txt
	a: BYTE
	b: INTEGER
core1(1/5)	sensor_b.txt
	c: INTEGER
	d: FLOAT
merged(1/10)	tail=1
	:- PUSH_STREAM(core0)
	:- PUSH_STREAM(core1)
	:- STREAM_ADD
	merged_0: BYTE
		PUSH_ID(merged[0])
	merged_1: INTEGER
		PUSH_ID(merged[2])
	merged_2: BYTE
		PUSH_ID(merged[0])
	merged_3: INTEGER
		PUSH_ID(merged[2])

merged[0] i core0[0] oba trafiają na PUSH_ID(merged[0]) - to to samo pole. Natomiast core1[0] - pierwsze pole schematu core1 - trafia na PUSH_ID(merged[2]), nie merged[0]. Kompilator przetłumaczył lokalny indeks core1[0] na absolutną pozycję w schemacie złączonym: core0 zajmuje pozycje 0 i 1, więc core1 zaczyna się na pozycji 2.

Odwołanie spoza klauzuli FROM

Alias źródłowy działa tylko wtedy, gdy suma stoi bezpośrednio w klauzuli FROM zapytania. Jeżeli suma została nazwana osobnym zapytaniem, lista pól konsumenta widzi wyłącznie ten nazwany strumień:

SELECT *                   STREAM merged FROM core0 + core1
SELECT merged[0], core1[0] STREAM result FROM merged

Kompilacja kończy się błędem:

Check result:Stream 'result' refers to 'core1', which is not in its FROM clause. A field list reads only the streams named in FROM: refer to the field by its position in the record of a stream in FROM, or move the reference to a query whose FROM names 'core1'.

merged jest zapytaniem użytkownika z własnym interwałem i buforem, więc kompilator nie wyznacza pozycji jego źródeł w rekordzie result. Poprawny zapis wskazuje pole przez pozycję w rekordzie merged - core1 zaczyna się tam od pozycji 2:

SELECT merged[0], merged[2] STREAM result FROM merged

Ograniczenie nie dotyczy substratów tworzonych automatycznie dla złożonej klauzuli FROM, np. FROM (core0 + core1) > 1: przez nie alias źródłowy nadal działa.

Indeks poza zakresem

Indeks w zapisie strumien[k] musi wskazywać slot, który zapytanie rzeczywiście czyta. Kompilator odrzuca indeks poza tym zakresem, zamiast wygenerować plan czytający za końcem rekordu wejściowego. Granica zależy od tego, do czego odnosi się nazwa:

Okno i reduktor zmieniają liczbę slotów: core0@(1,3) wnosi trzy sloty, choć core0 ma dwa pola, a SUMC(acc) wnosi jeden. Ta sama liczba wyznacza rozwinięcie core0[_], więc zapis ręczny i zapis z _ mają ten sam zakres.

Przykładowe komunikaty:

Check result:Stream 'merged': stream 'core1' has 2 element(s)
  in its FROM clause, so 'core1[2]' is out of range
Check result:Stream 'merged': the FROM record of 'merged'
  has 4 element(s), so 'merged[4]' is out of range
Check result:Stream 'merged': rule 'alarm' reads the record of 'merged',
  which has 4 element(s), so 'merged[4]' is out of range

Indeks zwinięty z $ w generatorze strumieni podlega tej samej kontroli i daje ten sam komunikat co indeks napisany ręcznie.

Opisane wyżej aliasy źródłowe dotyczą operatora sumy +. Suma konkatenizuje schematy, dlatego zachowuje pozycję i tożsamość każdej składowej: core0[0] i core1[0] wskazują różne miejsca w rekordzie wynikowym.

Operator przeplotu # działa inaczej. Oba argumenty muszą mieć równoliczne schematy, a wynik ma jeden wspólny schemat. W danym slocie przeplot wybiera rekord jednej składowej, więc pozycja k lewego i prawego argumentu staje się tą samą pozycją k wyniku. Po wykonaniu A#B nazwa A albo B nie identyfikuje już źródła bieżącego rekordu.

Porównanie kompilacji dla deklaracji core0 i core1 z przykładu pokazuje różnicę bez uruchamiania zapytania:

Drugi wiersz odpowiada zapytaniu:

SELECT core0[0], core1[0] STREAM interleaved FROM core0#core1

Kompilator zatrzymuje je komunikatem, że core0 jest składową przeplotu i takiego odwołania nie można odróżnić od odwołania do drugiej składowej. Nie powstaje plan, który po cichu mapowałby oba pola na interleaved[0].

Z tego powodu kompilator odrzuca nazwane odwołania użytkownika, które przez # próbują sięgnąć do jego składowej. Zakaz obejmuje wszystkie formy:

• indeks liczbowy: A[0];
• nazwę pola: A.pole oraz gołą nazwę pola rozwiązaną do A;
• indeks wieloznaczny: A[_];
• kwalifikowany pełny skan: A.*;
• te same odwołania w warunku RULE oraz przez substraty wygenerowane dla złożonej klauzuli FROM.

Poprawny zapis odwołuje się do jedynego schematu wyniku:

SELECT wynik[0], wynik[1] STREAM wynik  FROM A#B
SELECT wynik2.*           STREAM wynik2 FROM A#B

Niekwalifikowane * również oznacza cały schemat wynikowy i pozostaje legalne. Jeżeli dalsze obliczenie wymaga [_], najpierw należy nazwać przeplot, a następnie użyć jego wyniku:

SELECT *               STREAM przeplot      FROM A#B
SELECT przeplot[_] * 2 STREAM przeskalowany FROM przeplot

Gdy potrzebna jest ponownie konkretna składowa, należy odzyskać ją operatorem rozplotu & albo %, zamiast używać nazwy źródła przez węzeł #.

NOTE: Aliasowanie po + ma pokrycie w teście integracyjnym Pattern7, a odrzucenie odwołania spoza FROM - w teście field_ref_outside_from. Odrzucanie nazwanych składowych # i kontrole pozytywne dla nazwy wyniku są pokryte testami jednostkowymi ut_compiler.