Konstrukcja języka zapytań

Komunikacja pomiędzy opracowanym systemem a użytkownikiem odbywa się za pomocą opracowanego, deklaratywnego języka zapytań. Konstrukcja języka oparta jest na przedstawionej w poprzednim rozdziale algebrze. Podobnie jak w przypadku systemów relacyjnych, gdzie algebra relacji tworzy podstawę dla języka SQL – w moim przypadku opracowana algebra tworzy podstawę dla języka zapytań RQL.

RQL to skrót od RetractorDB Query Language. Jego składnia jest bardzo podobna do składni języka SQL. Należy mieć jednak na uwadze, że właściwym określeniem w tym przypadku jest ang. False Friend. Czyli wygląda to jak SQL, ale nie ma z nim zbyt wiele wspólnego.

Poprawne zdania w języku RQL na chwilę obecną zaczynają się od kilku słów kluczowych. Najbardziej rozpoznawalne to polecenie zaczynające się od słowa kluczowego SELECT za którym występuje lista atrybutów w postaci wyrażeń algebraicznych. Algebry opartej na liczbach rzeczywistych.

Polecenia zapisuje się w pliku tekstowym. Jego rozszerzenie to zwyczajowo .rql ale dowolne inne też zostanie przyjęte i przetworzone. Plik tekstowy języka RQL zawiera ciąg poleceń zaczynających się od zdefiniowanych słów kluczowych. Komentarze poprzedza się znakiem #.

Język zapytań został zaimplementowany przy pomocy generatora parserów Antlr4 [5]. Gramatyka języka RQL została zapisana, zdefiniowana i po każdej modyfikacji jest kompilowana do języka w którym stworzono system RetractorDB. Każde zdanie pliku zbioru zapytań nie będące komentarzem jest kompilowane, przetwarzane i modyfikuje wewnętrzny stan systemu.