Typy STORAGE

Klauzula STORAGE w poleceniu SELECT oraz dyrektywa SUBSTRAT przyjmują jeden z następujących identyfikatorów. Każdy mapuje się na konkretną klasę akcesora danych w implementacji.

Tabela typów

Inna wartość w STORAGE albo SUBSTRAT jest błędem kompilacji. Typy źródeł DECLARE - BINFILE, TEXTSOURCE i DEVICE, zapisywane w polu TYPE deskryptora źródła - nie są profilami magazynu: ich akcesory (binaryDeviceRO, textSourceRO) są tylko do odczytu, więc wynik SELECT nie może w nich powstać. Rodzaj źródła wybiera słowo kluczowe w DECLARE.

Odmowa nazywa strumień i dopuszczalne profile:

STORAGE DEVICE of stream dst is not a storage profile but a source kind of DECLARE; use DEFAULT, MEMORY, DIRECT, POSIX, POSIXSHD or GENERIC

W klauzuli STORAGE profil, jak każde słowo kluczowe, ma dwie pisownie - wielkimi albo małymi literami (MEMORY, memory); Memory jest błędem. Wartość dyrektywy SUBSTRAT jest napisem i wielkość liter nie ma w niej znaczenia.

Retencja - artefakty rotowane, starsze pliki usuwane automatycznie (wymaga RETENTION pojemność segmenty w SELECT).
Shadow - każda modyfikacja zapisywana jest do osobnego pliku .shadow; dane historyczne są chronione przed nadpisaniem.

W przypadku MEMORY retencja działa w pamięci jako bufor kołowy: kolejne dopisania nadpisują najstarszy slot (index % capacity). Dane nie są segmentowane do plików i nie trafiają na dysk. RETENTION n ustala rozmiar pierścienia (co najmniej tyle, ile wymaga plan) - tak samo przy STORAGE MEMORY i przy VOLATILE; postać z segmentami RETENTION n s jest tu błędem kompilacji.

Indeks rekordu pozostaje logicznym numerem dopisania, a nie numerem slotu pierścienia. Po C dopisaniach przy pojemności N dostępne są indeksy od max(0, C-N) do C-1. Odczyt lub nadpisanie starszego albo jeszcze niezapisanego rekordu zwraca z akcesora ERANGE; nie odczytuje ani nie zmienia nowszego rekordu zajmującego ten sam slot. Warstwa C++ storage przekazuje tę odmowę jako Result z Errc::IO i errno=ERANGE. Regresje zawiera ut_faccmemory.

Dane, bity NULL i licznik dopisań należą do MemoryStore. Akcesory o tej samej nazwie współdzielą je tylko w obrębie tego samego obiektu MemoryStore; każdy osadzony Engine ma własny. Wywołania bez jawnego magazynu używają MemoryStore::processDefault(). Ostatni akcesor zwalnia dane danej nazwy, więc nowy plan nie dziedziczy starego pierścienia.

Także bez RETENTION magazyn MEMORY ma skończoną pojemność: co najmniej jeden rekord, powiększoną przez kompilator do potrzeb konsumentów. Dawniejszy STORAGE MEMORY mógł rosnąć bez końca albo, przy RETENTION n, zapisać dane na dysk z niewłaściwym typem magazynu. Obecnie rozmiar pierścienia i łączny koszt historii podlegają budżetowi planu. Reguła ad hoc DO DUMP -H TO M wymaga H+1 slotów na historię i rekord bieżący. Przy H > 0 i pojemności N <= H żądanie jest odrzucane; dołączenie reguły nie zwiększa pojemności działającego magazynu. Zasady oczekiwania na historię opisuje Realizacja alarmowania.

Retencja na dysku

Magazyny DEFAULT i DIRECT trzymają dane w segmentach: RETENTION pojemność segmenty zachowuje co najwyżej segmenty plików po pojemność rekordów, a najstarszy segment jest kasowany przy otwarciu nowego. Postać jednoargumentowa RETENTION n oznacza wyłącznie rozmiar pierścienia MEMORY; na magazynie plikowym jest błędem kompilacji z podpowiedzią RETENTION n <segmenty>. segmenty = 0 znaczy „bez limitu segmentów”.

Przykładowo RETENTION 100 STORAGE DIRECT jest odrzucane, ponieważ nie podaje liczby segmentów. Poprawny zapis to RETENTION 100 4 STORAGE DIRECT. Dla STORAGE MEMORY obowiązuje odwrotna zasada: RETENTION 100 ustala pierścień, a RETENTION 100 4 jest odrzucane jako retencja segmentowa przy magazynie w RAM.

Tuż po rotacji na dysku zostaje tylko (segmenty - 1) * pojemność + 1 rekordów. Plan, który czyta wstecz więcej rekordów strumienia (przesunięcie >N, okno @, zakres DUMP), jest błędem kompilacji - odczyt skasowanego segmentu kończyłby działający serwer.

Strumień plikowy bez RETENTION, z segmenty = 0 albo w magazynie bez retencji (POSIX, POSIXSHD, GENERIC) rośnie na dysku bez granicy. Jest to dozwolone - historia trwała. Przy --verbose program xretractor wypisuje takie strumienie na stderr, zarówno przy starcie, jak i w trybie -c, także z --quiet i dla strumieni pośrednich wydzielonych przez kompilator. Bez --verbose na stderr nie ma tego wykazu; ostrzeżenia WARN w dzienniku zależą od konfiguracji logowania i są wyłączone przy budowaniu Release. Granicę dla wszystkich strumieni DEFAULT/DIRECT bez RETENTION może postawić operator kluczem default_retention = [pojemność, segmenty] w sekcji [storage] pliku retractor.toml. Bez tego klucza ograniczenie historii wynika z jawnego RETENTION; sprzątanie przy starcie opisano poniżej.

Start bez dyrektywy ROTATION zaczyna od zera wyniki SELECT i substraty: kasuje całą rodzinę ich plików - dane z plikiem .shadow, .desc, .meta i segmenty retencji. Nie usuwa plików źródeł DECLARE. Z dyrektywą ROTATION zachowane pliki magazynów dyskowych muszą pasować do planu: jeśli .desc ma inny typ magazynu albo inną retencję, start (i xqry --reset) jest odmową z nazwą strumienia i obiema konfiguracjami. W przypadku MEMORY także przy ROTATION usuwane są stare pliki deskryptora i metadanych, aby nowy pierścień nie odziedziczył konfiguracji poprzedniego planu. Zmiana pojemności przy zachowanych segmentach przestawiłaby adresowanie rekordów, dlatego operator wybiera: przywrócić poprzednią konfigurację w planie albo usunąć pliki strumienia.

NOTE: Typ MEMORY (SUBSTRAT ‘memory’) ma pokrycie w testach: issue61_tmpmem (sekwencyjny i równoległy) opisanych w załączniku pt. Testy Integracyjne.

Dowiązania w ścieżkach magazynu

Zapis do plików magazynu odmawia podążania za dowiązaniem symbolicznym pod końcową nazwą danych, cienia, metadanych lub deskryptora. Jawny REF przekazany przez wywołującego może dopuścić dowiązanie głównego pliku danych; wyjątek nie obejmuje nazw segmentów retencji ani plików pomocniczych. Dowiązania katalogów nadrzędnych pozostają dozwolone. Szczegóły odmów, wyjątku REF i granic ochrony opisano w rozdziale Pliki.

Kiedy używać

Wybór zależy od wymagań środowiska:

• Środowisko produkcyjne, dane krytyczne → DEFAULT (retencja + shadow)
• Środowisko produkcyjne, dane nieistotne historycznie → MEMORY (zero dysku, retencja w RAM)
• Rozwój i debugowanie → DEFAULT lub DIRECT (dane widoczne na dysku)
• Odczyt z pliku binarnego, pliku tekstowego lub urządzenia → nie przez STORAGE, lecz przez rodzaj źródła w DECLARE (BINFILE, TEXTFILE, DEVICE)

Przykład

SELECT str1[0] STREAM str1 FROM core0 STORAGE MEMORY
SELECT str2[0] STREAM str2 FROM core0 RETENTION 100 4 STORAGE DIRECT

Dla substratów globalnie - dyrektywa SUBSTRAT:

SUBSTRAT 'memory'